post

مترجم به عنوان یک موجود اجتماعی : ناگفته نماند که مترجمان نه تنها موجودات اجتماعی فقط به واسطه انسان بودن هستند، بلکه وجود اجتماعی آنها برای زندگی حرفه ای شان بسیار مهم است.

بدون داشتن تعاملات اجتماعی، هرگز و به هیچ وجه نمی توانند یک زبان را یاد بگیرند؛ چه برسد به دو، سه یا بیشتر؛ نمی توانند تغییرات دیگر زبانها را درک کنند؛ و در نهایت هرگز جذب بازار کار هم نخواهند شد.

همه این موارد کاملآ واضح هستند بطوری که نیاز به توضیح ندارند. همه می دانند که مترجمان موجودات اجتماعی هستند و آینده شغلی شان به روابط اجتماعی شان با افراد دیگر بستگی دارد. با این حال، اهمیت این نکته در تئوری و عمل ترجمه عجیب است، که اخیرآ توسط محققان ترجمه به رسمیت شناخته شده است. تا ظهور نظریه پلی سیستم در اواخر دهه 1970، ظهور نظریه اسکوپوس/هندلونگ[مفهومی در زمینه مطالعات ترجمه است و رابطه تنگاتنگی با تمام پروژه های ترجمه دارد.] در اواسط دهه 1980 و همچنین ظهور نظریه پسااستعماری[گفتمان فکری مشخصآ پسانوگرایی است که مجموعه نظریاتی که در میان متون و زیرمتون فلسفه، علوم سیاسی، ادبیات و جغرافیای انسانی یافت می شود را در بر می گیرد. ] در اوایل دهه 1990، عملآ هیچ کس به فکر ترجمه به عنوان یک فعالیت اجتماعی نبود. ترجمه یک فعالیت زبانی بود که بر روی متون انجام می شد.

فاکتورهای مهم کنترل ترجمه عبارت بودند از:

ساختارهای انتزاعی مساوی تعریف شده به صورت نحوی و معنایی، نویسندگان، مترجمان، لغت شناسان، خوانندگان. تنها ترجمه های واقعی معتبر هستند و این اعتبار نیز به دو صورت انحصاری از لحاظ معادلات زبانی، و کلی بدون توجه به نیازها، خواسته ها و انتظارات افراد در دنیای واقعی به دقت تعریف شده است. گاهی اوقات مشتری خواستار خلاصه یا شرح مختصری از متن است، به طوری که مترجم برای یافتن معادلات زبانی منظم بین متن مبدأ و متن زبان مقصد دچار مشکل می شود. ترجمه های قرون وسطایی یا جدیدتر که باعث تمایز بین ترجمه و تفسیر شده اند، و متون هدف که شامل مطالب ناموجود در متون منبع هستند، به خوبی ترجمه نشده اند.

ساختار انتزاعی معادلات زبانی

اگر متنی نتواند در مورد ساختار انتزاعی معادلات زبانی بحث کند، نمی تواند یک ترجمه مطلوب باشد. یک متن هم می تواند به معنای ترجمه و انتقال واقعی اطلاعات متن منبع صرفآ از نظر تحلیل زبانی باشد؛ بدون توجه به اینکه چه کسی و به چه منظوری آن را سفارش داده است و هم می تواند ترجمه ای نباشد و به همین دلیل مورد توجه مترجمان و یا محققان ترجمه قرار نگیرد. این نگرشها به شدت از اواخر دهه 1970 تغییر کرده اند. با این حال، عادات قدیمی سخت از بین میروند.

سنت روشنفکری

سنت روشنفکری که مفهوم زبان انتزاعی ترجمه براساس آن پایه گذاری شده است، بسیار قدیمی است. این امر به آغاز تمدن غربی در کلیساهای قرون وسطایی و در واقع خردگرایی یونانی بر می گردد. تمایل به نادیده گرفتن ساخت و سازهای اجتماعی، حفظ و انتشار دانش یک سنت باستانی غربی است و میراث آن نیز، با وجود حملات گسترده فلسفی بر روی آن تا قرن بیستم، همچنان بخشی از تفکرات ما است. در نتیجه، امروزه به رغم آگاهی روزافزون از تأثیر جامعه بر ترجمه، همچنان برای قضاوت درمورد موفقیت یک ترجمه از لحاظ معادلات زبانی خالص “کاملآ درست” به نظر می رسد. ما دانش خوبی داریم اما در عمق تفکرات مان، نمی توانیم به خودمان کمک کنیم.

امیدواریم از این مقاله با عنوان (مترجم به عنوان یک موجود اجتماعی ) بهره لازم را برده باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.