سیستم های ارتباطی

سیستم های ارتباطی با کشف پدیده های الکتریکی، مغناطیسی و الکترواستاتیکی قبل از قرن بیستم آغاز شده اند. در آغاز با اختراع تلگراف  ساموئل مورس در 1987، یک سرعت واقعا قابل توجهی از پیشرفت روی داده است. تلفن، با تشکر از الکساندر گراهام بل، در 1986 آمده است.

یک سیستم کامل از ارتباطات وایرلس، توسط Gugliemo Marconi در 1894 ارائه شده است.

اختراع لامپ سه قطبی لوله خلاء Lee Deforest در 1908 به اولین شکل کاربردی تقویت الکترونیکی اجازه داد و در واقع دری برای ارتباطات وایرلس گشود.

در 1984 کشف مهم دیگری در تاریخ الکترونیک، با توسعه ترانزیستورها توسط   Shockley, Brattain and Bardeen اتفاق افتاد. توسعه های اخیر ، مانند مدارهای مجتمع، یکپارچگی در مقیاس بزرگ، و کامپیوترها در یک چیپ سیلیکونی منفرد احتمالا برای شما آشنا هستند.

انتقال سریع این پیشرفتها به سیستم های ارتباطاتی عملی متصل به کل جهان ( و اکنون به فضای خارج) یک رشد انفجاری از فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی پیچیده را تحریک کرده است. این رشد متعاقبا یک تاثیر  snowballing روی رشد صنعت ارتباطات با هیچ پایانی در آینده قابل پیش بینی داشته است.

برخی افراد به این مقوله به عنوان عصر ارتباطات اشاره می کنند.

وظیفه سیستم ارتباطات

وظیفه سیستم ارتباطات انتقال اطلاعات از یک نقطه به نقطه ای دیگر با برخی لینکهای ارتباطی می باشد. اولین فرم اطلاعات منتقل شده به صورت الکتریکی صدای بشر به فرم یک کد بود (به عبارتی Morse code) ، که بعدا در مکان دریافت به کلمه تبدیل شده بود.

مردم علاقه ای طبیعی داشتند و نیاز داشتند تا سریعا بین نقاط دور روی زمین ارتباط برقرار کنند، و این مهم ترین اهمیت این پیشرفتها بود.

همانطور که این هدف واقعیت یافت، و با ارزیابی تکنولوژی جدید همراه با اختراع لامپ سه قطبی لوله خلا، کاربردهای جدید و کمتر اساسی، واقعیت یافتند، مانند سرگرمی( رادیو و تلویزیون)، رادار، و تله متری (مسافت سنجی). زمینه ارتباطات هنوز هم دینامیک می باشد، با ظهور دائم تکنولوژی، تجهیزات جدید را ممکن ساخته یا  بهبود سیستم های قدیمی را مجاز ساخته است. ارتباطات، منشا اصلی زمینه الکترونیک می باشد و هیچ شاخه مهم دیگری از الکترونیک تا زمانی که ترانزیستور، کامپیوترهای دیجیتال مدرن را واقعی کرد، توسعه نیافته است.

اساس زمینه ارتباطات مفهوم مدولاسیون می باشد. مدولاسیون یک فرایند قرار دادن اطلاعات روی حامل فرکانس-بالا برای انتقال می باشد. در اصل، سپس، انتقال انتقال در فرکانس بالا اتفاق می افتد ( حامل) که برای حمل اطلاعات فرکانس پایین اصلاح شده است. اطلاعات فرکانس پایین اغلب سیگنال هوشمند یا به طور ساده، هوش نامیده شده است. به این معنی که ابتدا که سیگنال دریافت شده است، هوش باید از حامل فرکانس بالا حذف شود- یک فرایندی که مدولاسیون نامیده می شود.

سیستم های ارتباطی

سیستم های ارتباطاتی اغلب با فرکانس حامل دسته بندی شده اند.

جدول 1-1 نام هایی برای محدوده فرکانس های مختلف ارائه می کند که در نقطه شروع با زیر قرمز آغاز می شود، اما زیرقرمز به طور قابل توجهی فراتر از GHz 300 گسترش می یابد. (Hz 10*3). بعد از زیر قرمز در طیف الکترومغناطیسی (که امواج رادیویی نسبت بسیار کوچکی هستند) امواج مرئی ، ماوراء بنفش، اشعه x و اشعه گاما و اشعه های کیهانی می آیند.

شکل 1-1 یک سیستم ارتباطی ساده را در دیاگرام بلوکی نشان می دهد. که از سه بخش تشکیل شده است: 1- فرستنده 2-کانال 3- دریافت کننده.

دقت کنید که مرحله مدولاسیون دو ورودی سیگنال حامل و اطلاعات (هوش) را می پذیرد. این سیگنال مدولاسیون تولید می کند که متعاقبا قبل از انتقال تقویت می شود.

انتقال سیگنال مدولاسیون

انتقال سیگنال مدولاسیون می تواند با هر یک از چهار وسیله صورت گیرد: آنتن، موجبرها، فیبرهای نوری، یا خطوط انتقال. این چهار حالت انتشار کانال یا محیط انتقال نامیده شده اند. واحد دریافت سیستم سیکنال انتقالی را می گیرد  اما باید آن را مجددا تقویت نماید تا تضعیف را جبران نماید که در طی انتقال اتفاق می افتد.

ابتدا، به طور مناسب تقویت شده است، به demodulator تغذیه شده است. (اغلب به عنوان دتکتور اشاره شده است) که سیگنال اطلاعات از حامل فرکانس بالا استخراج شده است. سیگنال demedule شده (هوش) سپس به تقویت کننده فرستاده می شود و به سطحی می رسد که آن را قادر می سازد تا یک اسپیکر یا هر مبدل خروجی دیگر را به راه اندازد. یک مبدل وسیله ای است که انرژی را از یک نوع به نوع دیگر تبدیل می کند.

# سیستم های ارتباطی

لطفا رای دهید
[Total: 1 Average: 5]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *