زایمان سزارین

زایمان سزارین

زایمان سزارین (که به آن  C-section نیز گفته می شود) عمل جراحی کودک توسط برش از طریق شکم مادر (شکم) و رحم (رحم) مادر است. این روش هنگامی انجام می شود که مشخص شود روشی ایمن تر از زایمان واژینال برای مادر ، نوزاد یا هر دو است.

در سزارین ، برش (برش) در پوست و رحم در قسمت تحتانی شکم مادر انجام می شود. برش در پوست ممکن است عمودی (طولی) یا عرضی (افقی) باشد و برش در رحم ممکن است عمودی یا عرضی باشد.

برش عرضی در سراسر خط موی مهبل گسترش می یابد ، در حالی که ، یک برش عمودی از ناف تا خط موی مهبل گسترش می یابد. برش عرضی رحم بیشتر اوقات استفاده می شود ، زیرا به خوبی بهبود می یابد و خونریزی کمتری وجود دارد. برشهای عرضی رحم همچنین احتمال تولد واژن را در بارداری آینده افزایش می دهد. اما نوع برش بستگی به شرایط مادر و جنین دارد.

دلایل استفاده از روش سزارین

اگر زنی نتواند از طریق واژینال زایمان کند ، جنین با انجام عمل سزارین به دنیا می آید. برخی از سزارین ها برنامه ریزی شده اند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است در نتیجه مشکلاتی که در حین زایمان رخ می دهد انجام شود.

چندین شرط وجود دارد که ممکن است باعث سزارین شود. اینها شامل می شوند ، اما به این موارد محدود نمی شوند:

ضربان قلب غیر طبیعی جنین.

ضربان قلب جنین در حین زایمان نشانه خوبی از چگونگی عملکرد جنین با انقباضات زایمان است. ضربان قلب در حین زایمان تحت نظارت قرار می گیرد که محدوده طبیعی بین 120 تا 160 ضربان در دقیقه متغیر است. اگر ضربان قلب جنین نشان دهنده مشکلی باشد ، می توان اقدامات فوری مانند دادن اکسیژن به مادر ، افزایش مایعات و تغییر موقعیت مادر را انجام داد. ممکن است زایمان سزارین لازم باشد.

موقعیت غیر طبیعی جنین در هنگام تولد.

موقعیت طبیعی جنین در هنگام تولد سر به پایین است ، رو به پشت مادر است. با این وجود ، بعضی اوقات جنین در وضعیت مناسبی قرار ندارد و زایمان را از طریق کانال تولد دشوار می کند.

بارداری که به مشکل برخورد کند یا به طور عادی پیشرفت نکند.

کودک خیلی بزرگ است که به صورت واژینال نمی توان زایمان کرد.

عوارض جفت (مانند جفت سر راهی ، که در آن جفت دهانه رحم را مسدود می کند و خطر جدا شدن خیلی زود از رحم را نشان می دهد). جدا شدن زودرس از جنین به عنوان جراحت شناخته می شود.

برخی از شرایط پزشکی مادر (مانند دیابت ، فشار خون بالا ، یا عفونت ویروس نقص ایمنی انسان [HIV])

ضایعات تبخال فعال در مهبل یا گردن رحم مادر

دوقلوها یا چند قلویی

زایمان قبلی سزارین

ممکن است دلایل دیگری برای انجام سزارین وجود داشته باشد.

خطرات سزارین

مانند هر عمل جراحی ، عوارض ممکن است رخ دهد. برخی از عوارض احتمالی زایمان سزارین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

خون ریزی

جداسازی غیرطبیعی جفت به خصوص در خانمهایی که سزارین قبلی دارند

صدمه به مثانه یا روده

عفونت در رحم

عفونت زخم

مشکل در ادرار و  یا عفونت دستگاه ادراری

تأخیر در بازگشت عملکرد روده

لخته شدن خون

یک زن ممکن است  در آینده بتواند زایمان واژینال داشته باشد یا نداشته باشد ، به نام زایمان واژنینال پس از سزارین (VBAC). بسته به نوع برش رحم مورد استفاده برای سزارین ، ممکن است جای زخم به اندازه کافی خوب نشده باشد  که در هنگام انقباضات زایمان پاره نشود.

بسته به وضعیت پزشکی خاص شما ممکن است خطرات دیگری نیز وجود داشته باشد. حتما قبل از  هرگونه نگرانی با پزشک خود صحبت کنید.

قبل از عمل

پزشک این روش را برای شما توضیح می دهد و به شما فرصتی می دهد تا هرگونه سؤالی را که ممکن است درمورد این روش داشته باشید بپرسید.

از شما خواسته می شود فرم رضایت نامه امضا کنید که به شما اجازه انجام مراحل را می دهد. فرم را با دقت بخوانید و اگر چیزی مشخص نیست سؤال کنید. اگر می خواهید  لوله های رحمی خود را ببندید (یک روش دائمی برای کنترل تولد که در آن لوله های فالوپ بریده شده ، سوزانده شود و یا بسته شود تا از ورود تخم ها به رحم جلوگیری شود) به عنوان بخشی از عمل جراحی خود استفاده کنید ، باید فرم رضایت نامه را امضا کنید.

از شما سؤال خواهد می شود  که آخرین بار چیزی  خوردید یا آشامیدید. اگر سزارین شما یک روش برنامه ریزی شده است و به بیهوشی عمومی ، نخاعی یا اپیدورال نیاز دارد ، از شما خواسته می شود هشت ساعت قبل از عمل ، بطور کلی بعد از نیمه شب ، نخورید و چیزی ننوشید.

اگر به هرگونه دارو ، لاتکس ، ید ، نوار و داروهای بیهوشی (موضعی و عمومی) حساسیت دارید به دکتر خود اعلام کنید.

در مورد تمام داروها (نسخه و بدون نسخه) و مکمل های گیاهی که مصرف می کنید ، به پزشک خود اطلاع دهید.

در صورت سابقه اختلالات خونریزی به پزشک خود اطلاع دهید یا اگر داروهای ضد انعقادی (رقیق کننده خون) ، آسپیرین یا سایر داروهای مؤثر بر لخته شدن خون مصرف می کنید. ممکن است لازم باشد این داروها را قبل از عمل متوقف کنید.

ممکن است برای کاهش اسید معده و کمک به خشک کردن ترشحات در دهان و معابر تنفسی به شما دارو داده شود.

برنامه ریزی کنید که شخصی بعد از زایمان سزارین در کنار شما بماند. ممکن است در چند روز اول درد داشته باشید و برای کودک  خود نیاز به کمک داشته باشید.

با توجه به شرایط پزشکی  شما، پزشک ممکن است از شما بخواهد   کارهای دیگری را برای آمادگی قبل از جراحی انجام دهید.

در طول عمل

زایمان سزارین در یک اتاق عمل یا یک اتاق زایمان تعیین شده انجام می شود. بسته به شرایط و عملکرد پزشک ممکن است روش ها متفاوت باشد.

در بیشتر موارد ، شما بعد از تولد نوزاد بیدار خواهید شد. فقط در مواقع نادر ، مادر برای این نوع تولد به بیهوشی عمومی نیاز خواهد داشت (به شما داروهایی داده می شود که باعث خواب می شوند). امروزه بیشتر زایمان های سزارین با بی حسی منطقه ای مانند اپیدورال یا ستون فقرات انجام می شود. با این نوع بیهوشی ، هیچ احساسی از درد از کمربه پایین ندارید و بیدار خواهید شد و به محض تولد صدای کودک خود را می شنوید و می بینید.

به طور کلی ، روند سزارین به این گونه می باشد:

از شما خواسته می شود که لباساتون را عوض کنید و لباس بیمارستان را  بپوشید.

روی میز  عمل یا معاینه قرار خواهید گرفت.

اگر قبل از آمدن به اتاق عمل ادرار  نکردید ، ممکن است سوند ادرار استفاده شود.

آنژیو کت (IV) ممکن است در بازو یا دست شما وصل شود.

به دلایل ایمنی ، تسمه هایی روی پاهای شما قرار خواهد گرفت تا موقعیت شما روی میز حفظ شود.

ممکن است موهای اطراف محل جراحی تراشیده  شده و پوست با محلول ضد عفونی تمیز شود.

شکم شما با مواد استریل آغشته می شود. یک پرده نیز در بالای قفسه سینه شما قرار می گیرد تا محل جراحی را نمایش دهد.

متخصص بیهوشی در طول عمل به طور مداوم ضربان قلب ، فشار خون ، تنفس و میزان اکسیژن خون را تحت نظر دارد.

پس از اعمال بی حسی ، برش شکمی در بالای استخوان pubic ، بصورت عرضی یا عمودی ایجاد می شود. ممکن است صدای دستگاه های برقی که برای برطرف کردن  خونریزی استفاده می شود ، بشنوید.

تا زمان رسیدن  به دیواره رحم برش هایی عمیق تر از طریق بافت ها و عضلات ایجاد می شود. برش نهایی در رحم ایجاد می شود. این برش  عرضی یا عمودی است.

کیسه آمنیوتیک پاره خواهد شد و نوزاد از طریق منفذ ایجاد شده خارج می شود . ممکن است شما احساس فشار و یا احساس کشش کنید.

بند ناف قطع خواهد شد.

داروهای  که کمک به منقبض شدن رحم و بیرون کشیدن جفت در IV شما تجویز می شود.

جفت برداشته می شود.

رحم برای بررسی هرگونه پارگی یا تکه های باقی مانده از جفت معاینه می شود.

برای بستن برش در عضله رحم از بخیه استفاده می شود و رحم در حفره لگن مجدداً جابجا می شود.

لایه های عضلانی و بافتی با بخیه ها بسته خواهند شد و برش پوست با بخیه ها یا مفاصل جراحی بسته خواهد شد.

یک باند / پانسمان استریل استفاده خواهد شد.

بعد از عمل

در بیمارستان

برای بررسی ، شما به اتاق ریکاوری منتقل می شوید. پرستاران فشار خون ، تنفس ، نبض ، خونریزی و استحکام رحم شما را کنترل می کنند.

معمولاً بعد از عمل جراحی می توانید کودکتان را در حالی که در منطقه ریکاوری هستید پیش شما بیاورند. در بعضی موارد ، نوزادانی که به واسطه سزارین به دنیا می آیند ، ابتدا باید برای مدت کوتاهی در مهد کودک تحت نظارت قرار گیرند. تغذیه با شیر مادر ، دقیقاً مانند زایمان واژینال ، در منطقه ریکاوری شروع می شود.

بعد از گذشت حدود یک تا دو ساعت در منطقه ریکاوری ، شما برای بقیه مدت اقامت در بیمارستان به اتاق خود منتقل می شوید.

با قطع شدن بیهوشی ، ممکن است در صورت لزوم ، از طریق یک پرستار و یا با استفاده از یک دستگاه متصل به داخل وریدی ، داروهای ضد درد را دریافت کنید. در بعضی موارد ، داروی درد ممکن است از طریق سوند اپیدورال تا زمانی که خارج شود ، تجویز شود.

علاوه بر درد شکم ، ممکن است دچار دردناشی از گاز معده  نیز شوید زیرا مجاری روده بعد از عمل دوباره شروع به کار می کند. شما را تشویق می کنید تا از رختخواب پایین بیایید . حرکت در اطراف و پیاده روی به کاهش درد گاز معده  کمک می کند. پزشک ممکن است برای این کار نیز دارو توصیه کند. ممکن است چند روز انقباضات رحمی دارید ،درد احساس کنید رحم منقبض شده و در طی چند هفته کوچکتر می شود.

سوند ادرار شما یک روز بعد از عمل برداشته می شود.

بسته به وضعیت شما ، ممکن است مایعات برای نوشیدن چند ساعت پس از عمل به شما داده شود. رژیم غذایی شما ممکن است به تدریج به غذاهای جامد تر عوض شود.

ممکن است در IV خود در بیمارستان ، آنتی بیوتیک تجویز شود و برای ادامه آنتی بیوتیک ها در خانه به شما داده شود.

در خانه

برای خونریزی نیاز دارید از پد بهداشتی استفاده کنید. طبیعی است که خونریزی واژینال را برای چند روز پس از تولد دارید ، و به دنبال آن ترشحی وجود دارد که از چند رنگ قرمز / قهوه ای تیره به رنگ روشن تر در طی چند هفته تغییر می کند.

نباید تا زمانی که پزشک توصیه کرده باشد ، از تامپون استفاده کنید یا رابطه جنسی برقرار کنید. شما همچنین ممکن است محدودیت های دیگری در فعالیت خود داشته باشید ، از جمله فعالیت های شدید ، رانندگی یا بلند کردن اجسام سنگین.

طبق توصیه پزشک از مسکن استفاده کنید. آسپرین یا برخی داروهای ضد درد دیگر ممکن است احتمال خونریزی را افزایش دهد. حتما فقط داروهای توصیه شده را مصرف کنید.

معمولاً دو تا سه هفته بعد از جراحی به  پزشك  برای معاینه مراجعه کنید.

در صورت وجود موارد زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

خونریزی شدید

ترشحات بد بو ازواژن

تب و یا لرز

درد شدید شکم

افزایش درد ، قرمزی ، تورم ، یا خونریزی یا ترشحات چرکی   از محل برش

درد پا

بسته به وضعیت خاص شما ممکن است پزشک بعد از عمل دستورالعمل های اضافی یا متناوب را به شما ارائه دهد.

منابع آنلاین

محتوای ارائه شده در اینجا فقط برای اهداف اطلاعاتی است و برای تشخیص یا معالجه یک مشکل بهداشتی یا بیماری یا جایگزینی توصیه های پزشکی حرفه ای که از پزشک دریافت می کنید ، طراحی نشده است. لطفاً با هر گونه سؤال یا نگرانی در مورد وضعیت خود با پزشک خود مشورت کنید.

این صفحه شامل پیوندهایی به وب سایت های دیگر است که اطلاعاتی در مورد این روش و شرایط بهداشتی مرتبط دارند. امیدواریم که این سایت ها را مفید بدانید ، اما لطفاً به یاد داشته باشید که اطلاعات ارائه شده در این وب سایت ها را کنترل و تأیید نمی کنیم و همچنین این سایت ها اطلاعات موجود در اینجا را تأیید نمی کنند.

کالج زنان و زایمان و زنان

مؤسسات ملی بهداشت (NIH)

کتابخانه ملی پزشکی

اشتراک گذاری

لیست سر تیتر های این مقاله

{نخونی سخت پشیمون میشی}  اقتصاد سیاسی -چرا انجام کار که باعث تولید کالا شده نفی شده است؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.