post

مترجمی که متون مختلف را ترجمه می کند برای اینکه بتواند

ترجمه ی خوبی در زمینه شعری ارائه دهد باید ذوق و قریحه شاعری داشته باشد چرا که ترجمه شعر، یک هنر است. و همچنین باید تجربه ی بالایی هم داشته باشد و با قالب های مختلف شعری هم آشنا باشد.

در اطرافمان کتاب های شعری که ترجمه شده اند را  دیده ایم و بعضی از آنها را با لذت خوانده ایم وبه برخی دیگر با بی اعتنایی نگاهی انداخته ایم و پیش خود این تصور را داشته ایم که  این چه مدل شعر گفتن است که سرو ته ندارد.   و غافل هستیم از اینکه ممکن است شاعران  آن کتابها به خوبی شعر سروده اند این مترجمان ما هستند که شعر را با دقت و ظرافت ترجمه نکرده اند.

در واقع معنای شعر مجموع محتوا و فرم شعر است که متأسفانه در ترجمه شعر این معنا به طور کامل منتقل نمی شود بلکه فقط معنای محتوایی منتقل می شود. شعر به معنای کلی در همه یکسان است و همه افراد یک تعریف واحدی از شعر دارند و همچنین همه بر این موضوع توافق نظر دارند که شعر باید شعریت داشته باشد ولی زبان ها،اقلیم ها و فرهنگ ها روی شعر تأثیر دارند. در ترجمه شعر ممکن است بخش هایی لطمه ببیند. به همین دلیل مترجمان شعر تلاش می کنند در ترجمه به بدنه شعر آسیبی وارد نشود. حسرت ترجمه هزاران شعر در هزاران مترجم مانده است به این دلیل که خود مترجمین می دانند بسیاری از این شعرها غیر قابل ترجمه هستند.ترجمه مقاله.

در ترجمه شعر معمولا قالب شعر تغییر نمی کند و در معنای شعر تغییراتی ایجاد می شود، ساده ترین دسته بندی شعر، دسته بندی یونانی می باشد که به دوسته حماسی و غنایی تقسیم می شود که اشعار غنایی به هنر نزدیک تر است و کمتر به معنا توجه دارد.

مترجم برای ترجمه شعر باید خود را جای شاعر بگذارد تا شعر را به خوبی درک کند  و ترجمه شعر را شروع کند. مترجم باید با سبک و سیاق شاعر آشنایی کامل داشته باشد. مترجم ترجمه را باید به گونه ای انجام دهد که خواننده را تحت تأثیر قرار دهد و معنی شعر را بپذیرد.

در ترجمه شعر باید آرایه و  وزن ها و سایر بخش های شعر رعایت شود در بعضی از موارد شعر به طور کامل ترجمه می شود  ولی در موارد دیگری نیز باید کلمه به کلمه ترجمه شود.

برای ترجمه شعر باید با قالب های رایج در زبان مقصد آشنایی داشته باشید.

مترجمی که با اصول و فنون ترجمه اشعار آشنایی کامل داشته باشد  ترجمه خوبی را ارائه خواهد داد.

روش اول ترجمه شعر

ترجمه تحت اللفظی

 یکی از روش های ترجمه شعر، ترجمه تحت اللفظی است. مترجم در این روش ترجمه شعر، برای هر واژه از شعر یک واژه را پیدا می کند. در این روش ترجمه شعر، نمی توانیم ارزش ادبی شعر اصلی را به خوبی حفظ کنیم. هدف از این روش ترجمه این است که معنای شعر انتقال یابد ولی نشانه ای از احساس و ذوق وقریحه شاعر را نمی توان در این روش ترجمه شعر، احساس کرد. در اصل تنها هدف مترجم این است که معنای شعر را به مخاطب منتقل نماید و تلاشی در انتقال احساس و ذوق و قریحه شاعر به مخاطب نمی کند. یعنی در اصل هدف از این روش ترجمه شعر چنین چیزی نیست.

روش دوم ترجمه شعر

بدون قافیه

نوع دیگری از ترجمه شعر، این است که شعر به شعری بدون قافیه ترجمه شود. در این روش ، مترجم تلاش می کند تا با رعایت وزن شعر، مفهوم شعر را نیز به مخاطب انتقال دهد ولی تلاشی برای حفظ قافیه شعر نمی کند. به دلیل این که هدف اصلی مترجم در این گونه ترجمه شعر، حفظ معنی و رعایت آهنگین و وزن دار بودن شعر است، این امکان وجود دارد که طول بیت ها با متن ترجمه شده یکسان نباشد. زیرا مترجم واژگانی را کم و زیاد می کند تا وزن و آهنگین بودن شعر حفظ شود و بنابراین حذف واضافه کردن چند لغت، امری اجتناب ناپذیر برای این گونه ترجمه هاست. قابل انکار نیست که زمانی که مترجم تلاش می کند تا وزن و آهنگ شعر را حفظ نماید، تا حدودی معنا و مفهوم شعر آسیب می بیند. ولی با این وجود این گونه ترجمه شعر، از ترجمه تحت اللفظی که پیشتر بیان آن رفت، ارزش بیشتری دارد.

روش سوم ترجمه شعر

ترجمه منظوم

نوع دیگری از ترجمه شعر، تحت عنوان ترجمه منظوم شناخته می شود. این روش ترجمه، ارزش ادبی بالاتری نسبت به روش های پیشین دارد. در این روش مترجم، آزادی عمل بیشتری دارد و باید سه کار مهم را انجام دهد .

در روش ترجمه منظوم، مترجم دارای آزادی بی قید و شرط است و بسیاری از مترجمان، بیشترین توان و انگیزه و انرژی خود را صرف این می کنند که بهترین ترجمه منظوم را ازیک شعر ارائه دهند و بالطبع نتایج متفاوتی نیز می گیرند و ترجمه منظوم هیچ مترجمی شبیه به مترجم دیگر نیست.

مترجم در انجام ترجمه های منظوم موظف است که مضمون کلی شعر را کاملا حفظ نماید و هیچ استعاره ای را در قالب جدیدی که ترجمه می کند، حذف نکند. رعایت امانت در ترجمه همواره اصلی بنیادی و مهم است و می بایست تمام مترجمان این اصل را سرلوحه کار خود قرار دهند.

مضامین اصلی شعر ، دراین روش ترجمه کاملا حفظ می شود ولی به سبب اجبار ، و این که مترجم مجبور است به گونه ای مطلب را بیان کند که برای خواننده ثقیل و سنگین نباشد و به بهترین نحو به خواننده منتقل شود، می بایست مترجم ، ساختار اصلی ترجمه را نیز رعایت نماید و در قالب بندی خاصی که خود برای ترجمه اش تعریف می کند، شعر را به صورت منظوم برگردانده و در اختیار مخاطب قرار دهد.

روش چهارم ترجمه شعر

ترجمه نثر

یکی دیگر از روش های ترجمه شعر، این است که مترجم شعر را به نثر برگرداند.

بسیاری از مترجمان معتقد هستند که وفاداری به معنا و متن شعر، اصلی ترین قانون ترجمه است و حفظ آهنگ و موسیقی شعر، و حفظ ساختار شعر چندان ضروری نیست. به عبارتی این دسته از مترجمان معتقد هستند که رعایت وزن و قافیه و آهنگ شعر، در اولویت دوم بوده و اولویت اول، حفظ امانت معنا و مفهوم اصلی شعر است.

مترجمانی که به صورت منثور، اشعار را ترجمه می کنند، می توانند ادعا داشته باشند که ترجمه ی کاملا منحصر به فردی ارائه خواهند داد و به هیچ عنوان نمی توان این روش ترجمه را با ترجمه شعر به صورت تحت اللفظی که در مقاله پیش، ذکر آن رفت مقایسه نمود. در ترجمه منثور شعر، مترجم سعی دارد تا اثری را ما بین شعر و نثر خلق نماید و در این اثر ، مترجم قادر خواهد بود که احساس و انگیزه  و ذوق و قریحه شاعر را به بهترین نحو به مخاطب القاء نماید و مخاطب در تک تک واژگان شعر، خواهد توانست روح و ذوق و لطافت شاعر را احساس نماید.

روش منثور ترجمه شعر، روش بسیار متداول و جالب توجهی در میان مترجمان است. مترجمانی که تمایل دارند به صورت منثور، اشعار را ترجمه نمایند می بایست آثار از پیش ترجمه شده را با دقت هرچه تمام تر تحلیل و بررسی نمایند.

شاعران مطرح زیادی در جهان وجود دارد  و شما میتوانید در مورد اشعار باب دیلن بیشتر مطالعه فرمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.